We zijn er! Maar Derk's koffer niet

We zijn er!

Op dinsdagmiddag is de reis voor ons dan echt definitief begonnen. Bouke Jill en ik verzamelden op Leiden Centraal om daar vanuit te reizen naar het machtig mooie plaatsje Wouw waar Fiona en Derrek op ons wachten. Na voor sommigen een te korte nacht vertrokken we naar het vliegveld van Brussel. De koffers ingecheckt en gehoopt ze weer terug te zien in Mali (daarover later meer). Kon de reis dan echt beginnen. We vlogen van Brussel naar Lissabon en hadden in Lissabon een gehele dag vrij te besteden.

Lissabon

Zoals gezegd een hele dag vrij in Lissabon. Van te voren was ik er een beetje huiverig voor want je kent de stad niet en je wilt eigenlijk graag verder vliegen naar de eindbestemming maar ik moet zeggen dat Lissabon mij totaal heeft verrast. Het is een schitterende stad met een heel oud centrum met smalle straatjes die op en af gaan. De slimste manier om de stad te bekijken is om tram 28 te pakken. Tram 28 is een oude tramlijn waarop ook nog oude trams door de binnenstad rijden. Het is een schitterend aanzicht om vanuit de tram het dagelijks leven en de omgeving te bekijken. Lissabon is namelijk een erg oude stad met veel pleintjes en parkjes.

En in een van die parkjes hebben wij de rest van de middag vertoefd. Met een aangenaam zonnetje en genoeg water was het prima uit te houden. De middag bestond vooral uit het proberen te slapen en yahtzeeën. Ook frisbeen was een welkome afwisseling. Maar we kwamen er al snel achter dat bij een het richtingsgevoel wat beter was ontwikkeld dan bij de ander waardoor we maar gestopt zijn voordat er mensen echt begonnen te klagen.

Tegenover het park staat de basiliek van Lissabon. We waren er onder de middag al gaan kijken in het indrukwekkende bouwwerk en we kwamen erachter dat we ook de basisiliek konden beklimen om zodoende een schitterend uitzicht over de stad de krijgen. Het minpuntje van de klimtocht was echter dat er een begeleider aan vastzat waardoor je per persoon vijf euro moest betalen om te mogen klimmen naar boven. Vijf euro per persoon vonden we redelijk veel. Gods huis is normaal gratis. Maar we waren wel erg benieuwd waardoor Derek begon af te dingen. En voor 3 euro per persoon mochten we de basiliek beklimmen. Het uitzicht wat we kregen voorgeschoteld was verbluffend. Je zag heel Lissabon en omgeving. Ook mochten we een toren opgaan waar de kerkklokken hingen. Vanaf daar had je het beste uitzicht en was tevens ook de beste plek voor foto’s.

Mali

Met enige vertraging vertrok het vliegtuig van TAP naar Mali. Het bleek 4 uur vliegen te zijn waardoor je de misgelopen slaap fijn kon inhalen. De vlucht heeft zich zonder enige problemen voltrokken waardoor we om 1:40 plaatselijke tijd landen op het vliegveld van Bamako. Het eerste wat me opviel toen ik buiten het vliegtuig kwam was de bedrukkende hitte. Om half 2 ‘s nachts was het namelijk gewoon nog 27 graden. Een heerlijke temperatuur niet?

Toen werd het tijd om de koffers te halen. En al vrij snel hadden we 9 van de 10 koffers. En de band werd steeds leger. En leger en leger. Totdat de man van de band zei dat er geen koffers meer kwamen. Toen had ik wel door dat mijn koffer nog ergens in Brussel of in Lissabon moet zijn. Op het vliegveld van Bamako konden ze ons niet verder helpen omdat we ons kaartje voor een ingecheckte koffer niet hebben gehad terwijl we wel een papier eromheen zagen gaan. Dus dat wordt straks maar even bellen met TAP of zij misschien weten maar mijn koffer is.

Kati.

Op het vliegveld zelf waren wonderbaarlijk veel mensen die met alle plezier onze koffers wilden dragen in ruil voor geld. Gelukkig gingen we niet op het aanbod in en zagen we de chauffeur die ons naar Kati bracht al vrij snel. De rit van Bamako naar Kati duurde ongeveer 25 minuten waarin we vooral over asfalt reden en pas het laatste stukje op een nog nader te ontdekken ondergrond

De wegen zijn eigenlijk beter dan verwacht en op de meeste wegen waren ook nog belicht. Af en toe zag je auto’s voorbij komen waar zodanig op gebouwd was zodat je jezelf afvroeg hoe het in hemelsnaam mogelijk is dat zoiets op de weg mag rijden. Maar na een halfuurtje rijden kwamen we eindelijk aan in het plaatsje Kati. En na een reis van 24 uur waren we dan eindelijk op plaats van bestemming.

Kati Koko.

Dat is de straat waarin ons huis staat waarin wij zullen verblijven. Het ligt midden in Kati en overal om ons heen zitten kleine woningen waar je geregeld vrouwen in de mooiste gewaden voorbij ziet komen schuifelen.

In het huis waarin wij verblijven hebben wij vier mooie kamers toegewezen gekregen. De kamers beschikken allemaal over airco wat wel fijn is. Ook hebben twee kamers een eigen badkamer waardoor er nooit een lange rij bij de badkamer zal ontstaan. In het midden van het huis is een riante zithoek met een grote tv. Tevens hebben we een eetgelegenheid met uitzicht op Kati.

Op de kamer zelf beschikken we over tweepersoonsbedden met een klamboe. Die klamboe is trouwens nog een heel karwei om erin te duiken als je daar geen ervaring mee hebt. Ik geloof dat ik 10 minuten heb gezocht naar de opening. Pas later kwam ik erachter dat je er gewoon in moest duiken. Weer wat geleerd!

Voor het eten wordt hier gezorgd. Zelfs toen we om 3 uur moe en afgepeigerd binnen kwamen stond er ijskoud water en brood met kip op ons te wachten. Er wordt dus goed voor ons gezorgd!

En nu.

Het is krap 9 uur en de eerste volle dag in Mali kan beginnen. Het ontbijt staat klaar maar de rest is allemaal nog in dromenland waardoor ik de tijd heb om een stukje voor de blog te schrijven. Na het ontbijt is het denk ik het belangrijkste om achter mijn koffer aan te gaan. Met 1 broek en 1 shirt red je het namelijk geen 2,5 week in Mali. En zo’n gewaad waar je de meeste mensen hier rond mee ziet lopen is ook niet aan mij besteed. Of misschien staat het me wel geweldig. Maar daar komen we vanzelf dan wel achter niet waar.